دوباره نمیخواد بشه باور من که دیگه نمیاد انگار...

خدا

 

 

رفیق اردی بهشتی من سلام!

تولدت نزدیک است و امسال هم هدیه ی تولدت فاتحه ای نثار روحت میکنم.

رفیق اردی بهشتی من، رفیق بهشتی من، رفیق اردی بهشت نازنین من.

هنوز فراموشت نکرده ام و گاهی روزهای خوب دوستی مان را در ذهنم مرور میکنم.

حرف هامان پای تلفن، اس ام اس های قشنگت.

شهرزاد!

جای رفاقتت در زندگی ام خالی است.

تولدت مبارک بانوی زیبای اردی بهشتی من.

.

.

.

یه نامه که خیسه پر از اشک و کسی بازم اونو نمیخونه...

/ 11 نظر / 11 بازدید
نمایش نظرات قبلی
سيندخت

آخي... روحشون شاد...

زندگی روزمره توی حوض کوچک آب

روحش شاد. منم یه دوستی داشتم که توی دوره دبیرستان با هم بودیم و فوق العاده دوستش داشتم. سال اخر اون دیگه توی مدرسه مون نبود و بهمون از طریق یکی از دوستان خبر دادن درعرض یک هفته سرطان خون گرفت و از دنیا رفت. هنوزم یادم نمی ره مرجان عزیز رو[گل]

آیدین

منم ازین دوستها زیاد داشتم...دنیاست دیگه روحش شاد

خاتون بانو

سلام خانم گل. خدا رحمت کنه دوستتو. خوب می فهمم چی میگی. منم یه دوست اردیبهشتی خیلی دوست داشتنی ام رو سه سال قبل از دست دادم. باورش خیلی سخته و جای خالیش هیچ وقت پر نمیشه. خدا رحمتشون کنه.

الناز

عزیزم چقدر جوونه.... روحش قرین رحمت.... حیف از جوونیش...