خدا

 

این نوشته مشاهدات شخصی من و نظرات و عقاید شخص خودم می باشد.

.

امسال قسمت شد و برای سال دوم تاسوعا و عاشورا بروجرد دوست داشتنی هستم.پارسال شب تاسوعا نذر کرده بودم که یکم دیگه تو این شهر خوب بمونم که همین دیشب رفتم نذریم رو هم دادم سقا خونه ابوالفضل بروجرد.

.

تاسوعا ساعت 3 ونیم با سه نفر از عزیزانم رفتیم خونه آقا. خونه آقا یه خونه قدیمی هست که افراد بزرگی اونجا زندگی کردن و مردم استکان و قند و شمع نذر می کنن و می برن. برام خیلی جالب بود یه عالمه استکان طوری که متصدیان اونجا خواهش کردن که به جای استکان پولش رو بدن تا خرج روضه خونی بشه. چون مونده بودن با اونهمه استکان چیکار کنن.

 

و یه حوض وسط حیاط بود که مردم هم از آبش می خوردن هم می بردن. و جریان استکانها اینه که شما نیت می کنی و یه استکان بر می داری و سال بعد اگر حاجت گرفتی هر تعدادی که نذر کردی می یاری و تحویل می دی قند هم همین طوره هست. و شمع رو همون جان روشن می کنی که امسال خیلی سخت گیری می کردن برای روشن کردن شمع چون می گفتن آتیش می گیره.

چیز جالب دیگه ای که دیدم خانومهایی بودن که با کسی حرف نمی زدن و صورتشون رو پوشونده بودن که فهمیدم اینها نذر می کنن که 40 منبر (سقاخونه) شمع روشن کنن و باید با پای برهنه (البته چون هوا سرد بود از این دیگه فاکتور گرفته بودن)،و با صورتی پوشیده و بدون اینکه با کسی حرف بزنن باید می رفتن و شمع روشن می کردن.

و من داشتم به این فکر می کردم که حتما این مردم یه اتفاقی تو زندگشون افتاده که اینهمه استکان هدیه می برن و قند ...

و البته این وسط عده ای هم حسابی استفاده مالی می برن از این اعتقاد مردم. و  چراغها و شمعها و استکانها رو گرون تر از وقتهای دیگه می فروختن.

.

از خونه آقا،راهی سقاخونه ابوالفضل شدیم و همون جا بودن که دیدم صدای طبل می یاد و دوربین به دست رفتم تا عکس بگیرم.

اولش چندتا اسب سوار اومدن که معلوم بود جزو لشگریان یزید هستن(نمادینی)

 

و پشت سرش هم ... عکسها رو ببنید.

با دیدن این افراد کمی تحت تاثیر قرار گرفتم خصوصا با دیدن این آقایی که تو عکس آخر هست.

فکرم به این مشغول شد که اگر همین مردم که اینجا به سر و سینه می زنن زمان امام حسین(ع) بودن جزو کدوم دسته از لشگریان می شدن. به یاری حسین(ع) می رفتن یا نه می شدند مثل کوفیان.

تو همین حال و هوا بودم که دیدم تو لشگریان مثلا یزد چندتا سرباز انگلیسی هستن. جا خوردم تا به حال نه تو شمال نه تو جنوب نه تو تهران و نه هیچ فیلم و سریالی همچین چیزی ندیده بودم. پیش خودم فکر می کردم یعنی این انگلیسی های کلک اونموقع بر علیه امام حسین(ع) بودن و تو لشگریان عمربن سعد بودن؟

و سوالهای خیلی زیاد دیگه ای تو سرم چرخ می خوردن . سوالهایی که بی جواب موندم و می مونن.

خب تعداد بیشتری از عکسها تو سایت خبری پارسینه گذاشته شده. سر و صدای زیادی به پا کرد این عکسها ولی هرکسی از زاویه دید خودش و با تفکر و عقیده خودش نظر داد.

و شخصی که کامنت گذاشته که بروجردی هست و هرساله برگزار میشه این مراسم که من نه پارسال همچین چیزی دیدم و کمی پرس و جو هم کردم برای بار اول بود که همچین چیزی می دیدن.و نه اینکه هدایایی دست این انگلیسی ها دیدم که مثلا برده باشن بارگاه یزید(بهتره خودمون رو گول نزنیم)البته خب ممکنه از زاویه دید من و امثال من دور مونده بوده .و فکر نمی کنم این عکسها ربطی به بردن آبروی مردم شریف بروجرد بوده باشه(کمی عاقلانه بیندیشیم)

و شخصی هم با تحقیقاتی به این نتیجه رسیده بوده که این قضیه بر می گرده به تابلوهای قهوه خونه ای.

و جای این بحث پیش می یاد چند نفر از کسانی که تو اون مراسم بودن دسترسی به اینترنت دارن؟ چند نفر میرن دنبالش تا تحقیقاتی کنن؟ آیا غیر از اینه که کسانی که دسترسی به اینترنت دارن قشر خاصی هستند؟

البته برای من جالب بود که بدونم چه طور 200 سال پیش این مردمان کت و شلوار پوش و کلاه به سر رو تو مراسم تعزیه راه دادن.

جز این می تونه باشه که تخیل هم گاهی دخالت داده میشه به آثار هنری؟

.

اون یه ترم پرباری که عکاسی خوندم برای یکی از درسها یه تحقیقی انجام دادم که تعزیه و شبیه خوانی هم جزوش میشد و من تا به حال با همچین تعزیه ای برخورد نکردم.

و به این فکر می کنم که استاد بزرگوار جناب آقای میرباقری کارگردان شهیر ایرانی در سریال مختارنامه: آیا انگلیسی ها را در لشگر عمربن سعد از قلم انداخته اند؟

.

بخوام بنویسم بحث خیلی طولانی میشه ولی این روزها از متکدی گرفته تا متمکن(البته بلانسب بعضی ها) روشن فکر گرفته(بلانسبت بعضی ها) تا خاموش فکر، یه جورایی دارن با عقاید و اعتقادات مردم به مقدسات بازی می کنن. و این روز به روز و سال به سال بیشتر دیده میشه.

.

به امید روزی که عاشورا رو با تمام وجودمون درک کنیم و بیشتر از همه درک کنیم امام حسین(ع) چرا به کربلا رفت و هدفش چی بود.

و در آخر با این بیت نوشته هام رو خاتمه می دم.

 روزی که در جام شفق،مل کرد خورشید

بر خشک چوب نیزه‏ها گل کرد خورشید

 

نوشته شده در چهارشنبه ۱٦ آذر ۱۳٩٠ساعت ٧:۳۱ ‎ب.ظ توسط ماهِ مون نظرات () |